Posted in :), ប្រចាំ​ថ្ងៃ, Journalist, My Nation, Work

~Simple Vision at Work~

(Draft)

Stepping into this career, a journalist, I have a very clear vision of mine.

Well, I know that one society isn’t healthy enough, it’s a big mistake of the government, so-called “The Parent.”

But what? Is parent the only one actor to be blamed?

A lot of people think that, but not Me.

Everyone in the society is the important actors that can move this country forward. The more active the actors can perform, the more healthy one country is.

Most of my articles, if the readers pay their attention on, M trying to figure out what would young generation known as youth could do for their own society, what they could do to minimize the negatives in the society. M trying to figure out anyone who has made a positive marks in the society expecting that there will be more to come, more role model, more inspirational actors.

You guys get higher degree? you guys work just to get well-paid for ur own expense? You’re wasting Human Resource!!!

(Asking yourself!!!

Have u ever turned off the light and air-con at school in order to save the earth energy? Have u ever think of deliver ur left food after eating at restaurant for the poor? Have u ever decided to queue up while the rest don’t do it? Have u ever spare ur money on the poor in any means?

 

Just these simple acts can reflect what u are doing good for the society and the world!!!)

Most people just complain, Just Complain, I repeat, they take no any actions. Even worse, while they are complaining about others’ wrong doing, they are doing another wrong thing, they are creating another trouble, and they don’t aware of their mistake.

I believe ‘Education’ and ‘Public Participation’ are the only way to make this home better 🙂

Posted in My Nation

What If (s)…

(Draft)

What If Cambodian Young People become a little bit more active as an actor in one society,

What If they are more curious about how the society is going on,

What if everyone has made a single simple positive impact,

What if everyone isn’t a trouble maker,

What if they know how to exercise their rights more effectively and more critically,

What if everyone become a bit more understandable and kind enough to care about others,

What if every single student don’t just learn to get a job and work but also wish to contribute something to their society…

To be continued…

It’s been so suffering working in this career because you scarify almost everything just for them (15 million people of Cambodia), but they don’t even give you a shit (they don’t care at all).

There is time I need to hold tightly my broken pieces inside– broken spirit and wounded emotional.

There is time I need to fix my broken pieces.

Sigh

Posted in Event, Inspiration, Internship, Journalist, My Nation

~First Golden Medal Girl, Sorn SeavMey~

Historical Event–03 October 2014

Today, Sorn SeavMey wins the first golden medal for Cambodia

#Proud

M here to share her profile background which I interviewed her last several months

VOA Khmer —នាងហ៊ាន សុជាតា នៃវីអូអេ រាយការណ៍​ជូន​ពីរាជធានីភ្នំពេញ​ដូច​តទៅ៖

Text: វាជារឿង ​កម្រ​ដែលមនុស្ស​ក្នុង​គ្រួសារតែ​មួយ​មាន​ឧបនិស្ស័យ​ដូច​គ្នា​ក្នុង​ការ​ ធ្វើ​អ្វី​មួយ។ប៉ុន្តែអេលីត ដាវីននិង​សៀវម៉ី ​គឺជា​បង​ប្អូន​បង្កើត​ក្នុង​គ្រួសារ​តែ​មួយ​ដែល​មាន​ឧ​ប្បនិស្ស័យ​​ក្នុង​​ កី​ឡា​តៃ​ក្វាន់​ដូ​ដូច​គ្នា។​ហើយ​ពិសេស​ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​ពួកគេ​​​គឺជា​ ម្ចាស់​មេដៃ​មាស​និង​មេដៃ​ប្រាក់​នៃ​កី​ឡាតៃ​ក្វាន់ដូក្នុងការ​ប្រកួត​កីឡា​ នៃ​បណ្តា​ប្រទេស​អាស៊ីអគ្នេយ៍​ហៅ​ថា​Sea Games។ការ​ប្រកួត​ដែល​បានបញ្ចប់​កាល​ពី​ខែធ្នូឆ្នាំ​២០១៣ នៅ​ប្រទេស​មីយ៉ាន់ម៉ា ឬភូមា។​ជាកីឡាការនី​​វ័យ​១៩​ឆ្នាំ ​ ស៊ន សៀវ​ម៉ី ទទួល​​បាន​មេដៃ​មាសនៃការ​ប្រកួតនេះ។​​​គឺជា​​មេដៃ​មាស​ដំបូង​គេ​​ក្នុង​ការ​ប្រកួត​កីឡា​តែក្វាន់ដូ​នៅ SEA GAMES សម្រាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា។

«អ្វី​ដែល​អាច​ធ្វើ​ឲ្យខ្ញុំ​ឈ្នះបាន​គឺ​មុខ។ មាន​ប្រៀប​ជាង​គេ​ដោយសារ​ខ្ញុំ​មាន​កំពស់ខ្ពស់​ជាង​គេ​។ គឺ​ទាត់ពោះ ជាពិសេស​ត្រូវការពារ​ច្រើន​ ពេល​គេចូល​មកចឹង យើងធាក់​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​គេ​ចូល​មក​ជិត​យើង​បាន​។​​ យើង​ឆ្លាត​ត្រង់ថា​នៅ​ពេល​ពិន្ទុ​យើង​ឈ្នះ​ យើង​អាច​ចេះ​ការពារ​ ចេះ​បិទពិន្ទុ​កុំ​ឲ្យ​គេ​ចូលទាត់​​យើង​បាន​»។​

កញ្ញា​ស៊ន សៀវ​ម៉ី មាន​កំពស់​១.៨២ម៉ែត ​។នាងជាសិស្ស​ថ្នាក់​ទី​១២ នៃ​វិទ្យាល័យ​ឬស្សីកែវ​ ជាយ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​។នាងទើប​តែ​​ប្រលូក​ក្នុង​វិស័យ​តៃ​ក្វាន់​ដូ​បាន​ រយៈពេល​២ឆ្នាំ​​​ប៉ុណ្ណោះ​។​ហើយ​បាន​ចេញ​ទៅ​ប្រកួត​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ចំនួន​ ៤ដង​ គឺ​នៅ​មីយ៉ាន់ម៉ានេះ​ នៅ​ប្រទេស​​ឥណ្ឌូ​នេស៊ី​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១១ ​​នៅ​ប្រទេស​វៀតណាម និង​​ឡាវ។​​កញ្ញា​ស៊ន សៀវម៉ី​ទទួលបាន​​មេដាយចំនួន​​៤ មេដាយ​មាស១ និងមេដាយ​​សំរឹទ្ធិ៣ ក្រៅ​ពី​នោះ​នាងក៏ទទួល​បានមេដាយ​មាស​ពីរផ្សេង​ទៀត​ពី​ប្រកួត​​ជើង​ឯក​ នៅប្រទេស​ខ្មែរទាំង​ពីរ​លើក​​។​

មាន​សម្បុរ​ស​ និង​មាន​រាង​ស្តើង​ កញ្ញា​ ស៊ន សៀវ​ម៉ី​ ​ជា​ប្អូន​ស្រី​ពៅ​ក្នុង​ត្រកូល​ស៊នដែល​មាន​បងប្អូន​សរុប​៦​រូប​ និង​មាន​ម្តាយ​ជា​ស្ត្រី​ម៉េម៉ាយ​។​​ កញ្ញ​រៀបរាប់​ពី​​​កត្តា​ជំរុញ​ឲ្យ​កញ្ញា​ចូល​ហាត់​កីឡា​តៃ​ក្វាន់ដូ និងលើក​​ពី​​អត្ថប្រយោជន៍​ដែល​មាន​បង​ប្អូន​ទាំង​បី​រូប​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​តែ​មួយ​ដូច្នេះ​។

«ពេលដំបូង​អត់​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ខ្លួន​ឯង​ចង់ហាត់ទេ ចូល​ទៅ​លេង ហើយ​ឃើញ​បង​ស្រី​ចេញ​ទៅ​ប្រកួត​ ហើយ​ខ្ញុំ​អត់​បាន​ចេញ​ទៅ​ ហើយ​គាត់​ទៅ​ណា​ក៏​គេ​ស្គាល់ច្រើន​ ហើយ​ឃើញ​បិទ​រូប​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ ក៏​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ចង់​ធ្វើ​ដូច​គាត់។​ បង​ប្អូន​ខ្ញុំ​បី​នាក់​ ហាត់​ជុំ​គ្នា​ល្អ​ម្យ៉ាង ព្រោះ​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​មាន​អី​ខុស​មួយ​ បង​ប្រុស​បង​ស្រី​ខ្ញុំ​អាចជួយ​កែ​ខ្ញុំ​បាន​ អាច​ប្រាប់​គ្នា​ទៅវិញទៅ​មក​បាន​។ ហើយ​ពេល​ដែល​ហាត់​នឹង យើង​គេង​នឹង ញ៉ាំនឹង​​ ចឹង​ជុំ​បង​ប្អូន​ក៏ស្រួល​»។​

កញ្ញា ស៊ន ដាវីន វ័យ​​២១​ឆ្នាំ ជា​បង​ស្រី​បង្កើត​របស់​ ស៊ន សៀវម៉ី។ មាន​កម្ពស់១.៨០​ម៉ែត នាង​​ជា​និស្សិត​គរុកោសល្យ​ឆ្នាំ​ទី​២ នៃសាលាអប់​រំ​​កីឡា​ផងដែរ។

ដាវីន ជា​ម្ចាស់​មេដាយ​ប្រាក់​ពី​ការ​ប្រកួត​SEA GAMESលើក​ទី​២៧​នេះ។​ប៉ុន្តែ​នាង​ហាក់​ដូច​ជា​មាន​អារម្មណ៍​ខក​ចិត្ត។

«​ពេល​វៃទឹកទី​មួយ​ ទឹក​ទីពីរឈ្នះ​ហើយ។ ក៏ប៉ុន្តែ​ទឹក​ទី​៣​ ពិន្ទុ​ឈ្នះ​ដាច់ហើយ តែ​អត់ចេះការពារ​ ដល់ពេល​ចឹង​ទៅ​កីឡាការនី​គាត់ប្តូរ​ក្បាច់​ ខ្ញុំ​ភ្លាត់ស្នៀត​របស់​គាត់។ បើ​ខ្មែរ​យើង​គេ​ហៅ​ថា​ក្បាច់កាប់ចាន​ គាត់ពូកែ​ខាង​ហ្នឹង​ ដល់​ពេល​ចឹង​ទៅ​ភ្លាត់ស្នៀត​​កន្លែង​នឹង​មា៎តិច​ ហើយ​កៀក​ម៉ោង​ពេក​ដេញ​អត់ទាន់។ ខ្ញុំ​វាយ​រៀង​កាច ខ្ញុំ​អត់​ចង់​ការពារ​ អត់ចង់​រត់​ ពី​ព្រោះ​ធម្មតា​ពេល​​ឈ្នះ គេ​ត្រូវ​រត់​ដើម្បីពន្យារ​ម៉ោង​ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​អត់​រត់​ ខ្ញុំ​សម្រុក​រហូត​ ទៅ​ជា​ការ​ភ្លាត់ស្នៀត​របស់ខ្ញុំ​​»

ឆ្លងកាត់​ការ​ហ្វឹកហាត់​និង​ការ​ប្រកួត​​កីឡា​តៃ​ក្វាន់​ដូ​អស់​រយៈពេល​៧ឆ្នាំមកនេះ ដាវីន​ធ្លាប់​ទទួល​បានមេដាយសរុប​​ចំនួន​​១៥ពី​ការ​ប្រកួត​របស់​ខ្លួន​ទាំង​ក្នុង​ និង​ក្រៅ​ប្រទេស​ ដែល​មាន​មេដាយ​មាសចំនួន​៣ មេដាយ​​ប្រាក់ចំនួន​៥ និង​មេដាយសំរិទ្ធិ​ចំនួន៧​។​

អង្គុយ​ជាមួយ​ម្តាយនៅក្នុង​ផ្ទះដែល​ស្ថិ​ត​នៅមិនឆ្ងាយ​ពី​ក្លិបបង្ហាត់​តៃ​ក្វាន់ដូប៉ុន្មាន​នោះ​​ ​ដាវីន​មាន​សម្បុរ​ស្រអែម និង​មានមាឌ​​ធំ​ដំបង។ កីឡាការនី​តៃ​ក្វាន់ដូ​​រូប​នេះ ក៏​ធ្លាប់​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ដើរម៉ូដ ដូច​ដែល​ខ្លួន​ធ្លាប់​មាន​ក្តី​ស្រមៃ​កាល​ពី​កុមារភាព​ផង​ដែរ​។ ដាវីន​រំពឹង​ថា​ខ្លួន​នឹង​អាច​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ​ទាំង​វិស័យដើរម៉ូដ និង​វិស័យ​កីឡា។​ ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្តី​ ដាវីន​ហាក់​ដូច​ជា​ផ្តល់​អាទិភាព​ទៅ​ផ្នែក​កីឡាជាង​ដោយ​ហេតុថា ភាព​ជោគជ័យ​របស់​ខ្លួន​​ជា​កីឡាការនី​ឆ្នើម​នេះ​ បាន​រួម​ចំណែក​ក្នុង​ការ​លើក​កម្ពស់​តម្លៃ​ស្រ្តី​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។​

«ខ្ញុំ​ចង់​ល្បី​ខាង​កីឡា ជាង​សិល្បៈ។ ខ្ញុំ​គិត​ថា​កីឡា​ល្បី​បែប​អន្តរជាតិ​ ចឹង​ពេល​ខ្ញុំ​ប្រកួត​អន្តរជាតិគេ​ស្គាល់ខ្ញុំ​ច្រើន​ ហើយ​ប្រជាជន​ខ្មែរ​ភាគ​ច្រើន​គាត​ឲ្យ​តម្លៃ​កីឡា​ខ្លាំង ដោយសារ​យើង​ជា​មនុស្ស​ស្រី​ ហើយ​យើងអាច​យក​មេដាយ​បាន វា​ល្អ​ក្នុង​នាម​យើង​ជា​ស្រ្តី​ខ្មែរ​»

លោក ស៊ន អេលីត គឺ​ជា​បង​ប្រុស​បង្កើត​របស់​កីឡាការនី​ ស៊ន ដាវីន និង​ស៊ន សៀវ​ម៉ី។​ ស្ថិត​ក្នុង​វ័យ​២៨ឆ្នាំ លោកមាន​កម្ពស់​រហូតដល់​១.៩៧ម៉ែត។ លោក​អេលីត​​​ ​ ហាត់​តៃ​ក្វាន់ដូ​ អស់​រយៈពេល​៥ឆ្នាំហើយ​។ លោក​ធ្លាប់​ចូល​រួ​ម​ប្រកួតនៅ​ប្រទេស​កូរ៉េ នៅ​ប្រទេស​វៀតណាម​ នៅ​ប្រទេស​ឥណ្ឌូនេស៊ីឆ្នាំ២០១១ ​ នៅប្រទេសឡាវឆ្នាំ​​២០០៩ ​នៅ​ប្រទេស​​ថៃឆ្នាំ​២០០៧​និង​ជា​ចុង​ក្រោយ​លោក​អេលីត​ ប្រកួត​SEA GAMES នៅប្រទេស​ភូមាឆ្នាំ២០១៣។

«​មិន​មែន​ថា​ត្រឹម​តែ​សប្បាយ​ធម្មតា​ទេ​។ អា​ថ្ងៃ វា[សៀវម៉ី​]​វាយ​បាន​មេដាយ​មាស ខ្ញុំ​ហ៊ោៗ គ្រាន់​តែ​វា​វាយ​បាន​មេដាយ​មាស​ចប់​ ខ្ញុំ​ចង់​ទន់​ជង្គង់​ទៅ​ហ្មង៎។ អរពេក​» ។​​​

លោក​អេ​លី​ត​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា កាលដែល​បង​ប្អូន​របស់​លោក​ទាំង​៣​រូប​បាន​ក្លាយ​ជា​កីឡាករ​ជម្រើស​ជាតិ​ជា​រឿង​ចៃ​ដន្យ​ដែល​នឹក​ស្មាន​មិន​ដល់​។

លោក​អេលីត កោតសរសើរ​ពី​ប្អូន​ស្រី​របស់​ខ្លួន​ដែល​បានឈាន​ជើង​ចូល​ប្រកួត​ដល់​កីឡាអូឡាំពិច​ និង​បាន​​ពាំនាំ​មក​ឲ្យ​កម្ពុជា​នូវ​មេដាយ​មាស​ពី​ការ​ប្រកួត​SEA GAMEផ្នែក​តៃក្វាន់ដូ​​លើក​ទី​មួយ​។​

«អត់​នឹក​ស្មាន ដូច​ខ្ញុំ​បាន​ចូល​ដល់​អឺរ៉ុប​ ហើយ​ប្អូន​ស្រី​ខ្ញុំ​ដាវីន ក៏​បាន​ចូល​ដល់​អឺរ៉ុប​ដែរ​ទៅ​ដល់​អង់គ្លេស​ ប្រកួត​អូឡាំពិច​។ ហើយ​អាម៉ី​នេះ គេឡើង​ខ្ពស់​ជាង​ពីរ​នាក់​ខ្ញុំ​ឆ្ងាយ​។ ដូច​ដាវីន គេ​បាន​ចូល​អូឡាំពិច​លើក​ទី​មួយ​ សម្រាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា​សម្រាប់​តៃ​ក្វាន់ដូ​ហ្មង៎ ហើយ​ម៉ី​គេ​បាន​មេដាយ​មាស​ដំបូង​គេ​បំផុត​សម្រាប់​តៃ​ក្វាន់​ដូ​[​កម្ពុជា​]សម្រាប់SEA GAME»

លោក​ ស៊ន អេ​លីត​ ធ្លាប់​បាន​ធ្វើ​ជា​កម្មកររោង​ចក្រ ជា​កីឡាករ​ប្រដាល់ ជា​ជ័យលាភី​មេដាយ​មាស​ក្បាច់​គុណវ៉ូ​វៀតណាម​ពីWorld Championship និង​ចុង​ក្រោយ​នេះ​ជា​កីឡាករ​ជម្រើសជាតិ​​តៃក្វាន់ដូ។ ​​គិត​មក​ត្រឹម​ឆ្នាំ​២០១៣​នេះ កីឡាករ​រូបនេះ​ធ្លាប់​ចេញ​ទៅ​ប្រកួត​នៅក្រៅប្រទេស​ប្រមាណជាជាង​១០លើក និង​ទទួល​បាន​មេដាយ​សរុប​ជាង​ដប់មេដាយ​​​។​

កីឡាករ កីឡាការនីជម្រើជាតិ ស៊ន អេលីត ស៊ន ដាវីននិង​ស៊ន សៀវម៉ី ​មានស្រុក​កំណើត​នៅ​ខេត្ត​កោះកុង។​ពួកគេ​រស់​នៅ​ក្នុង​ខណ្ឌ័​ឬស្សីកែវ រាជធានីភ្នំពេញ ជាមួយ​ម្តាយ​ដែល​ជា​មេម៉ាយ។​

នៅ​ឆ្នាំ​២០២៣ខាង​មុខនេះ​ ប្រទេស​កម្ពុជា​​នឹង​ធ្វើ​ជា​ម្ចាស់​ផ្ទះការប្រកួត​SEA GAMEជាលើក​ដំបូង​​ បង​ប្អូន​ត្រកូល​ស៊នទាំង​៣ រំ​ពឹង​ថា​ពួក​គេ​នឹង​អាច​ជួយ​បណ្តុះ​បណ្តាល​​យុវជន​ជំនាន់​ក្រោយ​​​ឲ្យ​ឈាន​ចូល​ជា​កីឡា​ករ​អន្តរ​ជាតិ​​នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រកួត​SEA GAMEនៅ​​កម្ពុជា​នេះ៕

Posted in My Nation

~Senior~

‘When they work, you work.

When they don’t work, you still work.

When people run out, you run in.

You will suffer more.’ — Senior

 

1392084_754357627937775_983461488_n

 

At first, when he told me this M thinking of being suffered because the job is so tough or what. But, later, I realized that ‘getting suffer’ here doesn’t refer to how the work is hard. Yet because we the journalist witnesses our own citizen get suffered by the government–poverty, corruption, land concession– and we cannot do anything just to report the story, hopefully, for a better/positive changes. 😦

 

#FeelMyPain